Zihnin Simyası: Yedi Kozmik Yasa

Simya denildiğinde aklınıza ilk gelen değersiz metalleri altına dönüştürmek mi? Kybalion ise çok daha ilginç bir dönüşümden söz eder: İnsanın kendi zihinsel durumlarını dönüştürebilmesinden.

Hermetik felsefenin yedi temel prensibi, evrenin işleyişine dair bir anlayış sunar. Benim ilgilendiğim ise bu bilgileri yalnızca öğrenmek değil, yaşamın içinde kullanabilmek.

Çünkü bir prensibi bilmekle, o prensibin bilgeliğiyle hareket etmek arasında büyük bir fark var.

1. Zihinsellik: Düşüncelerinin Ne Kadarına İnanıyorsun?

Zihinsellik prensibi, bütün varoluşun zihinsel bir doğaya sahip olduğunu; evrenin sonsuz ve evrensel bir zihnin ifadesi olduğunu savunur.

Bu prensibi kendi yaşamımıza taşıdığımızda, zihnimizin bir olayı nasıl yorumladığına dikkat edebiliriz.

Örneğin bir arkadaşın mesajına cevap vermediğinde zihnin hemen bir hikâye oluşturmaya başlayabilir: Sana kızdı, seni önemsemiyor ya da aranızda bir sorun var.

Henüz ne olduğunu bilmiyorsun ama zihninde çoktan bir gerçeklik oluşturmuş olabilirsin.

Bence zihinsel üstatlığın önemli adımlarından biri, düşündüğümüz her şeye inanmak zorunda olmadığımızı öğrenmek.

Bir düşünce seni huzursuz ettiğinde onu hemen doğru kabul etmek yerine, bildiğin şeyle varsaydığın şeyi birbirinden ayırmayı dene.

Bazen dışarıdaki gerçekliği değiştiremeyiz ama ona hangi bilinçle karşılık vereceğimizi seçebiliriz.

2. Tekabül: Küçük Dünyan, Büyük Dünyan Hakkında Ne Söylüyor?

Tekabül prensibi, yukarıdakiyle aşağıdakinin birbirine karşılık geldiğini; varoluşun farklı düzlemlerinde benzer yasaların işlediğini anlatır.

Bu bilgiyi yaşamımızın farklı alanlarında tekrar eden tutumlarımızı incelemek için kullanabiliriz.

İş hayatında sürekli başkalarının onayını bekleyen birinin, özel ilişkilerinde de kendi kararlarını vermekte zorlandığını düşünelim.

Görünürde iki farklı sorun var. Ancak ikisinin altında da kişinin kendi kararlarına güvenmemesi yatıyor olabilir.

Bu noktada yalnızca sorunları tek tek çözmeye çalışmak yerine, onları birbirine bağlayan düşünceyi incelemek daha anlamlı olabilir.

Yaşamında değiştirmek istediğin bir alan varsa, aynı davranışın başka nerelerde karşına çıktığına da bak.

Bazen küçük bir alanda kazandığın farkındalık, yaşamının çok daha geniş bir bölümünü dönüştürmene yardımcı olabilir.

3. Titreşim: İçinde Bulunduğun Hali Değişmez Kabul Etme

Titreşim prensibi, hiçbir şeyin bütünüyle durağan olmadığını; her şeyin hareket ve titreşim içinde bulunduğunu savunur. Hermetik öğreti, madde, enerji ve zihinsel durumlar arasındaki farklılıkları da titreşim dereceleriyle ilişkilendirir.

Bu prensip bana özellikle insanın kendi halini sabit bir kimlik gibi görmemesi gerektiğini düşündürüyor.

Sabah kendini son derece huzursuz hissederken öğleden sonra çok daha sakin olabilirsin. Bir konuşma, bir müzik, bulunduğun ortam veya bedeninle ilgilenmek bile duygu durumunu değiştirebilir.

O hâlde yaşadığın her duyguyu kendin hakkında kesin bir hükme dönüştürmek neden?

Öfkeli olman, öfkeli biri olduğun anlamına gelmez. Korkman, korkunun senin değişmez gerçeğin olduğu anlamına da gelmez.

Geçici bir duyguyu kalıcı kimliğin hâline getirmemeyi öğren.

Zorlayıcı bir duygu içindeyken önemli bir karar vermeden önce kendine zaman tanıyabilirsin. İçinde bulunduğun hal değiştiğinde, aynı konuya bambaşka bir açıdan bakabildiğini görebilirsin.

4. Kutupluluk: Bir Uca Giderken Diğerini de Davet Ediyor Olabilir misin?

Kutupluluk prensibine göre her şeyin iki kutbu ve bir zıt çifti vardır. Ancak bu zıtlıklar birbirinden tamamen ayrı değil, aynı bütünün farklı dereceleridir.

Sıcak ve soğuk, sevgi ve nefret gibi karşıtlıkları bu anlayışla değerlendirebiliriz.

Ben bu prensibin özellikle duygularımızla kurduğumuz ilişkide önemli olduğunu düşünüyorum.

Örneğin birini aşırı derecede yücelttiğinde, onu kusursuz görmeye başlayabilirsin. Böyle bir beklenti, karşındaki kişinin insani bir hata yapmasıyla büyük bir hayal kırıklığına dönüşebilir.

Aynı şekilde, bir şeyi kaybetmemek için gösterdiğin aşırı çaba, kaybetme korkunu daha da büyütebilir.

Bir duyguyu uç noktada yaşarken, karşıt kutbunun da güçlenebileceğini göz önünde bulundur.

Bu, güçlü duygular hissetmekten kaçınman gerektiği anlamına gelmiyor. Ancak sevginin bağımlılığa, kararlılığın katılığa, özgüvenin üstünlük duygusuna dönüşmeye başladığı noktaları fark edebilirsin.

Kendi merkezinde kalmak, duygularını azaltmak değil; onların seni yönetmesine izin vermeden yaşayabilmektir.

5. Ritim: Her Yükselişi Zorlamak Zorunda Değilsin

Ritim prensibi, yaşamın ilerleme ve geri çekilme, yükselme ve alçalma hareketleriyle işlediğini anlatır. Bir sarkacın iki yönlü hareketi gibi, her salınım kendi karşılığını ve dengesini oluşturur.

Bu prensip bana, sürekli en yüksek noktada kalmaya çalışmanın ne kadar yorucu olabileceğini hatırlatıyor.

Bazen çok yoğun çalışır, bütün enerjimizi bir hedefe yöneltiriz. Ardından gelen durgunluğu ise isteksizlik veya başarısızlık olarak yorumlarız.

Oysa belki de sürekli hızlanmak yerine daha sürdürülebilir bir ritim kurmamız gerekiyordur.

Burada önemli bir ayrım var: Yaşamın ritmini kabul etmek, irademizi bırakmak anlamına gelmez.

Ritmi anlamak, ne zaman hareket edeceğini ve ne zaman duracağını bilinçli seçebilmektir.

Her fırsatı değerlendirmek zorunda değilsin. Her boşluğu yeni bir işle doldurmak zorunda da değilsin.

Bazen ilerlemenin en bilinçli yolu, gereksiz hareketi bırakmaktır.

6. Sebep Sonuç: Yaşamında Hangi Nedenleri Oluşturuyorsun?

Sebep Sonuç prensibine göre her sebebin bir sonucu, her sonucun da bir sebebi vardır. Hermetik felsefe, tesadüf dediğimiz olayları dahi henüz kavrayamadığımız nedenlerin ve yasaların işleyişiyle ilişkilendirir.

Bu prensibin günlük yaşam açısından en kıymetli yönü, insanın yalnızca sonuçlara odaklanmak yerine onları oluşturan nedenlerdeki kendi payını da inceleyebilmesidir.

Örneğin bir tartışmada sürekli anlaşılmadığını düşünüyorsan, yalnızca karşındakinin seni dinlememesine odaklanabilirsin.

Ancak kendi ses tonunu, seçtiğin kelimeleri ve dinleme biçimini de gözlemlediğinde ilişkinin gidişatını değiştirebilecek yeni bir alan keşfedebilirsin.

Sadece nasıl bir sonuç istediğine değil, o sonucu mümkün kılacak hangi nedeni bugün oluşturabileceğine de bak.

Yaşamın üstadı olmak, bütün sonuçları kontrol etmek değil; kendi etki alanında bilinçli nedenler oluşturabilmektir.

7. Cinsiyet: Yaratım İçin Hem Alan Hem Yön Gerekir

Cinsiyet prensibi, varoluşun bütün düzlemlerinde eril ve dişil olarak adlandırılan iki yaratıcı prensibin bulunduğunu savunur.

Hermetik öğretide bu kavram yalnızca biyolojik cinsiyetle sınırlı değildir. Birbirini tamamlayan yaratıcı yönlerin etkileşimini anlatır.

Bu prensibi yaşamımıza taşırken, yaratımın hem alıcı hem de etkin bir yönü olduğunu düşünebiliriz.

Bazen sürekli plan yapar, harekete geçer, sonuç almaya çalışırız. Ancak yeni bir fikrin doğmasına, sezgilerimizi duymaya ya da farklı bir ihtimali değerlendirmeye hiç alan bırakmayız.

Bazen de tam tersini yaparız. Uzun uzun hayal kurar, ne istediğimizi biliriz ama onu gerçekleştirecek adımı atmayız.

Yaratım yalnızca harekete geçmekle ya da yalnızca beklemekle tamamlanmaz.

Kendine şu açıdan bakabilirsin: Şu anda yaşamında daha çok neye ihtiyaç var? Yeni bir ihtimali karşılayacak açıklığa mı, yoksa mevcut bir ihtimali gerçeğe dönüştürecek kararlılığa mı?

Bazen yeni bir gerçeklik yaratmak için daha fazlasını yapmak değil, eksik bıraktığın yönü tamamlamak gerekir.

Bilgiyi Yaşamına Taşıdığında Ne Değişir?

Kybalion'un yedi Hermetik prensibini birer felsefi önerme olarak okuyabilirsin. Fakat benim asıl ilgilendiğim, bu prensiplerin yaşamındaki karşılıklarını keşfetmen.

Zihinsellik, düşüncelerine ne kadar inandığına bakmanı; Tekabül, farklı alanlardaki ortak örüntüleri görmeni; Titreşim, içinde bulunduğun hali değişmez kabul etmemeni sağlayabilir.

Kutupluluk sana uçlarda yaşamanın etkilerini, Ritim dengeyi, Sebep Sonuç kendi seçimlerinin gücünü, Cinsiyet ise yaratımın tamamlayıcı yönlerini düşündürebilir.

Hepsinin ortak noktası, yaşamla daha bilinçli bir ilişki kurabilme ihtimalidir.

Çünkü bir bilgiyi öğrenmiş olman, onu yaşamına geçirdiğin anlamına gelmez.

Bir dahaki sefere güçlü bir duygu yaşadığında, önemli bir karar verirken ya da kendini alışılmış bir tepkiyi vermek üzereyken bulduğunda bu prensiplerden birini hatırlaman yeterli olabilir.

O an farklı bir seçim yapabiliyorsan, bilgi artık yalnızca zihninde değildir.

Yaşamının bir parçası olmaya başlamıştır.